ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ರಥ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಬಲವಂತದಿಂದ ಯಾವತ್ತೂ ಆ ರಥದ ಗಾಲಿಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಬೀದಿಗೆ ಹೊರಳಿಸಿ ದಿಕ್ಕು ಕೆಡಿಸಬಾರದು. ಅದಾಗಿಯೇ ಅದು ನಮ್ಮ ಬೀದಿಗೆ ಸಾಗಿ ಬರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಆ ರಥವು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದಾರಿಯನ್ನೇ ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿ ಕೈ ಮುಗಿಯಬೇಕು. ರಥದೊಳಗಿನ ದೇವರು ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ನೋಡದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾದಿಯುದಕ್ಕೂ ಚೆಲ್ಲಿದ ಹೂವಷ್ಟೇ ಸಾಕು ಬದುಕಿಗೆ. ಅದಲ್ಲವಾ ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿ?
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.