ಗೆಜ್ಜೆಪಾದದ ಹುಡುಗಿ

ಆವತ್ತು ಅವನು ಆ ಪಾದ ಮತ್ತು ಗೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಮೂರನೆ ಬಾರಿಗೆ ನೋಡಿದ್ದ. ದೇವರಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಮೇಲೇಳುವಾಗ ಆಕೆ ಹಾಗೆ ನಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದಳು. ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಕಂಡಿದ್ದು ಅದೇ ಪಾದ, ಅದೇ ಗೆಜ್ಜೆ. ಆದರೆ ಅವಳ್ಯಾರು ಎಂದು ನೋಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದಳು.

ಮೇಲೆದ್ದು ದೇವರ ಮೂರ್ತಿಯ ಮುಂದೆ ಬಿನ್ನವಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ "ಮದುವೆ ಎಂಬುವುದಾದರೆ ಅವಳನ್ನೇ ಆಗುವಂತೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು ದೇವಾ" ಎಂದು. ಪಾದ ಮತ್ತು ಗೆಜ್ಜೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ನೋಡಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದವನು ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ಅವನೊಬ್ಬನೇ ಇರಬೇಕು! ದೇವರು ನಕ್ಕಂತಾಯಿತು.

ದಿನ ಕಳೆಯಿತು. ಮನೆಯವರು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಅವನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದ್ದರು. ಮನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಗೆಜ್ಜೆ ಪಾದವೇ ಕದಲುತ್ತಿತ್ತು. "ಭಗವಂತಾ... ಬೇಡಿದ್ದನ್ನು ಕರುಣಿಸದೇ ಹೋದೆಯ" ನಿಡುಸುಯ್ದು ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟ.

ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಹುಡುಗಿಯ ಕಾತರವಲ್ಲ, ಗೆಜ್ಜೆಪಾದದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮರೆಯುವುದಂತು ಎಂಬ ಚಿಂತೆ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಹುಡುಗಿ ಚಹ ಕಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಗೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದಿಟ್ಟಿತು. ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಪಾದಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದ. ಅದೇ ಪಾದ ಅದೇ ಗೆಜ್ಜೆ!

ಹುಡುಗಿಯ ಕಡೆಗೆ ಬಿಡುಗಣ್ಣಾಗಿ ನೋಡಿದ. ಹೂನಗುವಿನ ಹುಡುಗಿ ಚಹದ ಲೋಟವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಳು. "ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಿಯೇ ಗೆಜ್ಜೆಪಾದದ ಹುಡುಗಿ" ಅವನು ಮನದಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮತ್ತೆ ನಕ್ಕ! ಗೆಜ್ಜೆ ಘಲ್ ಎಂದಿತು !!

ರಚನೆ: ಯೋಗೀಶ್ ಮಲ್ಲಿಗೆಮಾಡು (ನಕ್ಷತ್ರಮೌನಿ)