ವೀಣೆ

ಅವಳು ಮೀಟಿದ ವೀಣೆಯ ತಂತಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾದ ಹೊಮ್ಮಿಸಿ ಒಳಕೋಣೆಯಿಂದ ಚಾವಡಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ನಡುಮನೆಯ ದೀಪ ವೀಣಾನಾದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಬಳುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಬಂಗಾರದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ವೀಣೆ ಮೀಟುವ ಹುಡುಗಿ ಚಿನ್ನದ ಬೊಂಬೆಯತಿದ್ದಳು.

ವೀಣೆ ಮೀಟುವ ಕೈಬೆರಳ ಓಘ, ಕುಳಿತ ಭಂಗಿ, ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶೃತಿ ಅವಳ ವಿದ್ವತ್ತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಹೊರಮನೆಯ ಕಂಬಕ್ಕೊರಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪುತ್ಥಳಿಯಂತಹ ವೈಣಿಕಳ ರೂಪ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿತ್ತು.

ಪ್ರಿಯಕರ ಆತ, ಅವಳು ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮೆ. ವೀಣೆ ನುಡಿಸಿ ಹೊರಬಂದವಳ ಅವನು ಕೇಳಿದ್ದು ಒಂದೆ. "ವೀಣೆ ನುಡಿಸುವ ಭರದಲಿ ನೀನು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕನವರಿಕೆಗಳು ನಿನ್ನ ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲವೆ?"

ಅವಳು ನಕ್ಕು ನುಡಿದಳು "ನನ್ನ ವೀಣಾ ಝೇಂಕಾರ ನಿನ್ನ ತನಕ ಬಂದು ತಲುಪುವಾಗ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶಗಳು ಅದರಲ್ಲಿತ್ತು, ಆಲಿಸಲಿಲ್ಲವೆ?"

ವೀಣೆಯ ಮಂದ ಝೇಂಕಾರ ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಹೊರಳಿದಂತಿತ್ತು

ಯೋಗೀಶ್ ಮಲ್ಲಿಗೆಮಾಡು

ಕನಸಲ್ಲದ ಕನಸು

ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿ. ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಬೀದಿ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಮಬ್ಬು ಕವಿದ ಮಂಜು ಬೆರೆತಿತ್ತು. ಬೀದಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಶ್ಯಬ್ಧತೆ.

ಕನಸು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದ್ದ ನೀಲಾ ರಾತ್ರಿಯ ಯಾವುದೊ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡಳು. ಯಾರೊ ಹೊರಗೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿದ ಹಾಗೆ.

ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೊರಗಿಣುಕ್ಕಿದ್ದಳು. ಮನೆ ಎದುರಿನ ದಾಸವಾಳದ ಗಿಡದ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಿನುಕು ಹುಳ, ಹೊಳೆವ ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ಫಳಫಳದ ನಡುವೆ ನಕ್ಷತ್ರದ ಕಿರೀಟ ತೊಟ್ಟ ಮಾಯಾ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.

ಆಶ್ಚರ್ಯ ಬೆರೆತ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ನೀಲಾ. ಎಂಥಾ ಸೌಂದರ್ಯ, ಯಾವ ಲೋಕದ ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿ ಇವಳು. ನಕ್ಷತ್ರ ಲೋಕದ ರಾಜಕುವರಿ!

ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೇರಿ ರಾಜಕುಮಾರನೊಬ್ಬ ಆಕಾಶ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಶ್ವೇತಾಶ್ವವನ್ನೇರಿದ ಯಕ್ಷನಂತವನು.

ರಾಜಕುವರಿಯ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಆಕೆಯ ಮುಂಗೈ ಹಿಡಿದು ಶ್ವೇತ ತುರಗವನ್ನೇರಿ ಚಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಮರೆಯಾದರು.

ನೀಲಾಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಮಿಂಚು!! ಕನಸಲ್ಲದ ಕನಸೊಂದು ಹೀಗೆ ತೆರೆಕಂಡು ಮರೆಯಾದಂತೆ. ಮತ್ತೆ ನಿದಿರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು ನೀಲಾ. ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟು ಕನಸುಗಳು ಕಂಡಿವೆಯೊ ನೀಲಾಳ ಕಣ್ಣುಗಳು.

ಯೋಗೀಶ್ ಮಲ್ಲಿಗೆಮಾಡು (ನಕ್ಷತ್ರಮೌನಿ)