ವೀಣೆ

ಅವಳು ಮೀಟಿದ ವೀಣೆಯ ತಂತಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಾದ ಹೊಮ್ಮಿಸಿ ಒಳಕೋಣೆಯಿಂದ ಚಾವಡಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ನಡುಮನೆಯ ದೀಪ ವೀಣಾನಾದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಬಳುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಬಂಗಾರದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ವೀಣೆ ಮೀಟುವ ಹುಡುಗಿ ಚಿನ್ನದ ಬೊಂಬೆಯತಿದ್ದಳು.

ವೀಣೆ ಮೀಟುವ ಕೈಬೆರಳ ಓಘ, ಕುಳಿತ ಭಂಗಿ, ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶೃತಿ ಅವಳ ವಿದ್ವತ್ತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಹೊರಮನೆಯ ಕಂಬಕ್ಕೊರಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪುತ್ಥಳಿಯಂತಹ ವೈಣಿಕಳ ರೂಪ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿತ್ತು.

ಪ್ರಿಯಕರ ಆತ, ಅವಳು ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮೆ. ವೀಣೆ ನುಡಿಸಿ ಹೊರಬಂದವಳ ಅವನು ಕೇಳಿದ್ದು ಒಂದೆ. "ವೀಣೆ ನುಡಿಸುವ ಭರದಲಿ ನೀನು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡಲೇ ಇಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕನವರಿಕೆಗಳು ನಿನ್ನ ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲವೆ?"

ಅವಳು ನಕ್ಕು ನುಡಿದಳು "ನನ್ನ ವೀಣಾ ಝೇಂಕಾರ ನಿನ್ನ ತನಕ ಬಂದು ತಲುಪುವಾಗ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶಗಳು ಅದರಲ್ಲಿತ್ತು, ಆಲಿಸಲಿಲ್ಲವೆ?"

ವೀಣೆಯ ಮಂದ ಝೇಂಕಾರ ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಹೊರಳಿದಂತಿತ್ತು

ಯೋಗೀಶ್ ಮಲ್ಲಿಗೆಮಾಡು