ಶೈತ್ಯಕುವರ ಹಿಮಂತ

ಹೇಮಂತ ತನ್ನ ಪಾಳಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದಾನೆ. ತಣ್ಣಗಿನ ಚಳಿಯ ಸೆಳಕೊಂದನ್ನು ಹಾಗೇ ಊರಿಡೀ ಹೊದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮಾರ್ಗಶಿರ, ಪೌಷ ಮಾಸದಲಿ ಊರಿಡೀ ಅಲೆಯುತ್ತ ಕಚಗುಳಿಯಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆತ ಪೂರ್ಣ ಚಳಿಗಾಲವನ್ನು ತಂದವನಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಚಳಿಯ ಒಂದು ಅನುಭವವನ್ನು ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂದು ಕೊಡುತ್ತಾ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವವನು. ಆತ ಚಳಿಗಾಲದ ಆರಂಭ. ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಲ್ಲದ ಪೂರ್ವ ಶೈತ್ಯ (Pre-Winter) ಕಾಲಘಟ್ಟದವನು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಆತ ಶೈತ್ಯಕುವರ! ಆತ ಚಳಿಗಾಲದ ಹೊಸ್ತಿಲು!!

ಮುಂಜಾವುಗಳು ತಣ್ಪು ಹವೆಯ ಬೆಳ್ದೂಪ ಹಾಕಿದಂತಹ ಹೊಗೆ ಹೊಗೆಯ ಮಂಜು ಕಾವಣದ ಜಾಲರಿಯಂತೆ. ಮುಂಬಾಗಿಲ ತೆರೆದು ಹೊರ ಬಂದವರಿಗೆ ಶೀತಕ (Refrigerator) ದ ಬಾಗಿಲು ತೆರದಂತೆ ತಂಪು ತಂಪು. ತಟ್ ಪಟ್ ತಟ್ ಪಟ್ ಎಂದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಇಬ್ಬನಿಯ ಸದ್ದು "ಹೀಮಂತ"ನೇ ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ. ಅರಳುವ ಹೂವಿನ ಮೇಲೊ, ಗಿಡಬಳ್ಳಿಯ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೊ ಕೈ ಸೋಕಿದರೆ ನಮಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಹಿಮಂತ ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಾನೆ!! ಓ, ಹಿಮಂತ ಈ ಹೂವುಗಳ ಜೊತೆಗೂ ನಿನ್ನ ಚೆಲ್ಲಾಟವೇ!!!

ಮೇಲೆದ್ದು ಬರುವ ನಿಶಿತ ಸೂರ್ಯನ ಸುಡು ಧಗೆಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಅವನು. ಈಗಿದ್ದ, ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದ. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ ತಂಪಿನದ್ದೊಂದು ಹಾಡು ಹಾಡಿದ ಹಾಗೆ, ಮೈಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಾಯೆನಿಸಿದ ಹಿಮಂತ ಮತ್ತೆ ಈಗಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿ ಹೋದನೊ ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸಂಜೆಗೆ ಮೊದಲಾಗುವ ತಂಪು ಹವೆಯ ಆಹ್ಲಾದ ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉತ್ಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಂಜುಹೊಗೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಬೀದಿ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಆ ಮಂದ ಬಿಳಿ ಹೊಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. 

ನೀರವ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಶೀತಲ ಸಂಧ್ಯಾರಾಗ ದೇಹ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಂಬಾ ಆವರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಅಡುಗೆ ಒಲೆಯ ಬಿಸಿ, ಹಿತ್ತಲಿನ ನೀರೊಲೆಯ ನಿಗಿ ನಿಗಿ ಬೆಂಕಿ, ಒಟ್ಟು ಮಾಡಿದ ಜಿಗ್ಗಿಗೆ ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯ ಶಾಖೋತ್ಪನ್ನ ಹಿತವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಅನ್ನಕ್ಕೊಂದಿಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಹಬೆಯಾಡುವ ಸಾರನ್ನು ಸುರಿ ಸುರಿದು ಉಂಡು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದರೆ ತಣ್ಣಗೆ ಮಲಗುವ ಊರ ತುಂಬಾ ಹೇಮಂತಗಾನ. 

ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದರೆ ಹೊದಿಕೆಯ ಒಳಗೆಲ್ಲೊ ಹಿಮಂತನೇ ಸುಳಿದಂತೆ. ಹಿಮಂತನನ್ನು ಅಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೊದ್ದು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಭಾವ ತರಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತ ಹೇಮಂತ ರಾಗದಲಿ ನಿದಿರೆಯೊಳಗದ್ದಿ ಮರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಮೊದಲ ಜಾವಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಹೊದಿಕೆಯ ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಮಂತನೇ ಅವರಿಸಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತೆ. ಹೀಮಂತನೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ರಾತ್ರಿಯ ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಆವರಿಸುತ್ತಾನೊ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ! 

ಹೀಗೆ ಶಿಶಿರನೆಂಬ ಶೈತ್ಯರಾಜನ ಆಗಮನಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಊರೆಲ್ಲಾ ಸುಳಿದಾಡಿ ಜನರಿಗೆ ಚಳಿಯದೊಂದು ಫೀಲ್ ಕೊಡುತ್ತಾ ಚಳಿಗಾಲಕ್ಕೆ ತಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಈ ಶೈತ್ಯಕುವರ- ಹಿಮಂತ!

-ಯೋಗೀಶ್ ಮಲ್ಲಿಗೆಮಾಡು